رزسفید

خدایا نمیدونم چرا اینقدر نسبت به یکدیگه بی تفاوت شدیم ؟ چرا اصلا از همدیگه یادی نمی کنیم ؟ چرا فقط تو مواقع شادی همراه یکدیگه ایم ؟ چرا احساسات همدیگه رو خیلی راحت زیر پا میذاریم ؟ این احساسات راز بقای دوستی هاست اگر نگهش داریم برای اینده -اصلا نگهش داریم برای کدوم اینده ؟ اینده گذشته ما حال است پس چرا اینقدر مغروریم ؟ چرا غرورمون رو زیر پا نگذاریم ؟ این وروجک کوچولو -منظورم غروره - خیلی لوسش کردیم کمی هم عادتش بدیم بدون ما زندگی کنه ... چرا خسته ایم ؟ چرا به خودمون امید ندیم ؟ چرا از برگ ها ٬از نسیم ٬از باد چرا از این ها کمی شاد بودن رو یاد نگیریم ؟ ما خسته ایم چون میگیم خسته ایم چون تظاهر میکنیم خسته ایم یا چون واقعا خسته ایم اما ما هممون شادیم ما بهترینیم ما خوشبختیم ......

خدایا به داده ها و نداده ها و گرفته هایت شکر که داده هایت نعمت نداده هایت حکمت و گرفته هایت امتحان است ....

ببخشید سکه دارید ؟ می خواهم زنگ بزنم به گذشته ... به ان روز ها به صداقت به وفا !! به راستگویی به قول و قرار ... در پاسخ شنید به کی میخواهی زنگ بزنی ؟ زمانی تلفن کم بود اما ادم های زیادی بودند که بهشان زنگ بزنیم و یکدل سیر حرف بزنیم ... حالا تلفن زیاد است اما ادم های کمی هستند که دلمان حرف های شان را می خواهد . پ.ن : این روزها همه به بهانه این که خرج و مخارج زیاد است مهمانی نمیدهند یا برای اینکه پول شارژ زیاده به کسی تلفن نمیکنند کسانی که واقعا ندارند خب حق دارند اما طرف صحبتم با شمایی که داری است ایا ارزشش را ندارد که هر چند ماهی یک بار دو هزار تومان بدهیم با دوست و...